Adwokat Łódź – Adam Romanowski

Pokrzywdzony w sprawie karnej nie jest wyłącznie świadkiem. To osoba, której dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone albo zagrożone przez przestępstwo. Może to być osoba fizyczna, spółka, fundacja, gmina albo inna jednostka, jeżeli przestępstwo uderzyło bezpośrednio w jej prawa.

W praktyce najważniejsze jest to, że pokrzywdzony ma silną pozycję w postępowaniu przygotowawczym, ale po skierowaniu sprawy do sądu nie zawsze automatycznie pozostaje stroną. Aby aktywnie uczestniczyć w procesie sądowym, powinien złożyć oświadczenie o działaniu w charakterze oskarżyciela posiłkowego.

Kim jest pokrzywdzony?

Pokrzywdzonym jest ten, czyje dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone lub zagrożone przestępstwem. Chodzi więc nie tylko o osobę, która zawiadomiła Policję lub prokuraturę, ale o osobę rzeczywiście dotkniętą czynem.

Przykładowo pokrzywdzonym może być osoba pobita, oszukana, okradziona, zniesławiona, nękana albo taka, której mienie zostało zniszczone. Pokrzywdzonym może być również spółka, jeżeli przestępstwo wyrządziło szkodę w jej majątku.

Jeżeli pokrzywdzonym jest małoletni, jego prawa wykonuje przedstawiciel ustawowy albo osoba, pod której pieczą pozostaje. Jeżeli pokrzywdzony zmarł, jego prawa mogą wykonywać osoby najbliższe lub osoby pozostające na jego utrzymaniu.

Prawa pokrzywdzonego w postępowaniu przygotowawczym

Postępowanie przygotowawcze to etap prowadzony przez prokuraturę albo Policję, zanim sprawa trafi do sądu. Na tym etapie pokrzywdzony jest stroną postępowania.

Oznacza to, że może między innymi składać wnioski dowodowe, wnosić o przesłuchanie świadków, zabezpieczenie dokumentów, uzyskanie nagrań, dopuszczenie opinii biegłego albo przeprowadzenie innych czynności, które mogą mieć znaczenie dla sprawy.

Pokrzywdzony może także żądać dostępu do akt sprawy. W postępowaniu przygotowawczym prokurator może odmówić dostępu do akt, jeżeli wymaga tego dobro postępowania lub ważny interes państwa, ale odmowa nie powinna być traktowana jako reguła.

Bardzo ważnym uprawnieniem jest zażalenie na odmowę wszczęcia postępowania albo na jego umorzenie. Jeżeli pokrzywdzony nie zgadza się z decyzją prokuratora, powinien pilnować terminu wskazanego w pouczeniu, ponieważ w sprawach karnych terminy często są krótkie.

Jeżeli od złożenia zawiadomienia o przestępstwie minęło 6 tygodni, a osoba zawiadamiająca nie została poinformowana o wszczęciu albo odmowie wszczęcia postępowania, może złożyć zażalenie na bezczynność.

Czy pokrzywdzony może mieć pełnomocnika?

Tak. Pokrzywdzony może ustanowić pełnomocnika, którym co do zasady może być adwokat albo radca prawny. Pełnomocnik może składać pisma, brać udział w czynnościach, formułować wnioski dowodowe, pilnować terminów i reagować na decyzje procesowe.

Jeżeli pokrzywdzony nie jest w stanie ponieść kosztów pełnomocnika bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, może złożyć wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Co zmienia wniesienie aktu oskarżenia?

Po zakończeniu postępowania przygotowawczego prokurator może wnieść akt oskarżenia do sądu. Od tego momentu sprawa wchodzi w etap sądowy.

I tu pojawia się częsty błąd: samo bycie pokrzywdzonym nie zawsze oznacza automatyczne uzyskanie pełnych praw strony przed sądem. Pokrzywdzony powinien złożyć oświadczenie, że chce działać jako oskarżyciel posiłkowy.

Jeżeli tego nie zrobi, nadal może być zawiadamiany o określonych czynnościach i może występować jako świadek, ale nie będzie korzystał z pełni uprawnień strony procesu.

Kim jest oskarżyciel posiłkowy?

Oskarżyciel posiłkowy to pokrzywdzony, który w sprawie o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego działa przed sądem jako strona. Najczęściej występuje obok prokuratora.

Dzięki temu może aktywnie uczestniczyć w procesie: składać wnioski dowodowe, zadawać pytania świadkom, biegłym i oskarżonemu, zabierać głos, składać oświadczenia, a także zaskarżać orzeczenia w granicach przewidzianych przepisami.

W praktyce status oskarżyciela posiłkowego jest szczególnie ważny wtedy, gdy pokrzywdzony chce mieć realny wpływ na przebieg procesu, a nie tylko czekać na jego wynik.

Do kiedy trzeba złożyć oświadczenie?

Oświadczenie o działaniu w charakterze oskarżyciela posiłkowego należy złożyć najpóźniej do czasu rozpoczęcia przewodu sądowego na rozprawie głównej.

Nie warto czekać do ostatniej chwili. Najbezpieczniej złożyć krótkie pismo od razu po otrzymaniu zawiadomienia o skierowaniu aktu oskarżenia do sądu albo po otrzymaniu zawiadomienia o terminie rozprawy.

Oświadczenie może być proste. Wystarczy wskazać sąd, sygnaturę sprawy, dane pokrzywdzonego i napisać, że pokrzywdzony będzie działał w sprawie w charakterze oskarżyciela posiłkowego. Można je złożyć pisemnie albo ustnie do protokołu.

Co jeśli prokurator cofnie akt oskarżenia?

Jeżeli pokrzywdzony już działa jako oskarżyciel posiłkowy, cofnięcie aktu oskarżenia przez prokuratora nie odbiera mu automatycznie uprawnień.

Jeżeli natomiast pokrzywdzony wcześniej nie przystąpił do sprawy jako oskarżyciel posiłkowy, a prokurator cofnie akt oskarżenia, pokrzywdzony może w terminie 14 dni od powiadomienia go o cofnięciu aktu oskarżenia oświadczyć, że przystępuje do postępowania jako oskarżyciel posiłkowy.

Subsydiarny akt oskarżenia

Inną sytuacją jest tzw. subsydiarny akt oskarżenia. Chodzi o przypadek, w którym prokurator odmawia wszczęcia postępowania albo je umarza, pokrzywdzony skutecznie zaskarża takie rozstrzygnięcie, a mimo to organ ponownie nie znajduje podstaw do wniesienia aktu oskarżenia.

Nie każda odmowa albo każde umorzenie od razu pozwala pokrzywdzonemu samodzielnie wnieść akt oskarżenia. Kodeks postępowania karnego przewiduje tu szczególną sekwencję czynności i terminów. Co do zasady pokrzywdzony musi wcześniej wykorzystać zażalenia przewidziane w art. 306 KPK, a następnie spełnić warunki z art. 330 KPK.

Jeżeli te warunki są spełnione, pokrzywdzony może wnieść akt oskarżenia do sądu w terminie miesiąca od doręczenia zawiadomienia o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia. Taki akt oskarżenia powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata albo radcę prawnego.

Naprawienie szkody i zadośćuczynienie

Pokrzywdzony powinien pamiętać także o wniosku o naprawienie szkody albo zadośćuczynienie za doznaną krzywdę. Taki wniosek może mieć duże znaczenie praktyczne, bo pozwala dochodzić rozstrzygnięcia finansowego już w postępowaniu karnym.

Wniosek można złożyć aż do zamknięcia przewodu sądowego na rozprawie głównej. Warto jednak zrobić to wcześniej i dobrze udokumentować wysokość szkody: rachunkami, fakturami, potwierdzeniami przelewów, dokumentacją medyczną, korespondencją, zdjęciami albo innymi dowodami.

O czym pokrzywdzony powinien pamiętać?

Po pierwsze, trzeba odbierać korespondencję i pilnować terminów. W sprawach karnych spóźnienie może zamknąć drogę do zaskarżenia decyzji albo do uzyskania statusu strony przed sądem.

Po drugie, warto aktywnie składać wnioski dowodowe już w postępowaniu przygotowawczym. Im wcześniej zostaną zabezpieczone nagrania, dokumenty, dane świadków czy inne dowody, tym mniejsze ryzyko, że później nie będzie można ich odtworzyć.

Po trzecie, po skierowaniu aktu oskarżenia do sądu należy rozważyć złożenie oświadczenia o działaniu jako oskarżyciel posiłkowy. To krótka czynność, ale jej brak może znacząco ograniczyć wpływ pokrzywdzonego na proces.

Pokrzywdzony w sprawie karnej ma realne uprawnienia, ale musi z nich korzystać aktywnie. W postępowaniu przygotowawczym jest stroną i może składać wnioski, przeglądać akta, brać udział w czynnościach oraz zaskarżać niektóre decyzje.

Po wniesieniu aktu oskarżenia do sądu kluczowe jest złożenie oświadczenia o działaniu w charakterze oskarżyciela posiłkowego. Dzięki temu pokrzywdzony staje się stroną procesu i może aktywnie uczestniczyć w rozprawie, zadawać pytania, składać wnioski dowodowe oraz zaskarżać rozstrzygnięcia.

Źródła:

Foto: Pexels.com / Mykhailo Volkov

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *